"Fortuna toczy się kołem, pod kołem to pojąłem". Jan Sztaudynger
To by wyjasniało dlaczego ludzie mają przedziałek w tyłku…
Właśnie solidna bryła mojego własnego koła wjechała mi wczoraj w sam zadni środek, wywołując tym samym falę sprzeciwów i fochów różnego natężenia i barwy z mojej strony.
W teleekspresowym skrócie- dziad dziadem zostanie a baba dziadem sobie sama być musi.
Moja Fortuna toczy się na ekspresowej wielopasmówce, obok innych podobnych figur geometrycznych. Po mojej lewej stronie pomyka Trójkąt Berdzmudzki Pięknej Donny, który wciąga ją w każdą jedną, najmniejszą padakę. Jeżeli jest choćby blady zarys możliwości, nikłe prawdopodobieństwo tego, że na drodze Donny znajdzie się gówno, Tajemnicza Moc jej Trójkąta sprawi, że w to gówno Donna wdepnie, nawet jeśli jest to gówno śledzia, dryfujące sobie spokojnie w morskich odmętach Bałtyku a ona właśnie znajduje się w samym sercy Sahary zasypana siedemdziesięcioma czterema tonami piachu. Tu wartoby wspomnieć chociażby historię z obcego landu, jak oto ona- nieśpetna, samotna blondyna w środku nocy kupuje piwo w zapyziałej i zapomnianej przez świat knajpie pełnej starych Arabów, i jednego onego śniadoskórego sprzedawcę pałającego doń chucią tak ogromną, iż otruć ją chiał z miłości i porwać w komnaty swego pałacu szepcząc jej ciągle słodko: „Lowe, Lowe, Lowe”…
Po prawej stronie mojego koła, nikt inny jak tylko Mc John zasiada w swoim Kwadratowym Wehikule Fortuny. U Johna rzeczy najbardziej banalne potrafią potoczyć się takimi torami, że Fortuna Mc Johna kołem być nie może…po prostu brak odpowiednio skomplikowanego wzoru matematycznego na określenie trajektorni lotu jego przypadków zmienia koło w kwadrat. Czynność tak pozornie nieskomplikowana, jak przejście z jednej strony ulicy na drugą, zaowocować może tu szeregiem niecodziennych sytuacji, jak powiedzmy... reanimowanie na przejściu dla pieszych właśnie zbiegłej z wędrownego cyrku tresowanej żyrafy, potrąconej przez służowy samochód Króla Norwegii, właśnie przyjeżdżającego do naszego kraju na oficjalne odsłonięcie pomika na cześć Skandynawskiego Łososia na Warmii!
Moja figura to klasyczne, nieludzko regularne ∏r i choć tak przewidywalne, to jednak nigdy nie wiem czy to już r czy jeszcze mam wszystko w ∏!?!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz